Bn de Stem: Waar het goed toeven is in de baronie

Donderdag 15 juli 2004 - Waar gaan we vanavond uit eten? En waar niet? Met het vinden van een antwoord op die prangende kwestie, hebben we u het afgelopen jaar weer een beetje willen helpen. We bezochten weer tientallen restaurants in deze regio en we deden dat om onze lezers te laten weten waar het allemaal goed en minder goed toeven is in de horeca van deze streek. Volgens ons dan. Negen Het enige restaurant in de regio dat wij het afgelopen seizoen met een 9 beoordeelden is Le Bouc in ’s Gravenmoer. Daar kun je dan ook voortreffelijk dineren. En inderdaad, daar betaal je een stevig bedrag voor, maar welke prijs staat er op de hemel? We kwamen er op het juiste moment, want Le Bouc had net de formule gewijzigd. Het ijzeren regime van voor-, hoofd- en nagerecht was er losgelaten en je kunt er nu ‘smaakmomenten’ beleven; culinaire kunstwerkjes é 9,50 euro per stuk. Zo veel je wilt. En bij elk gerechtje kun je ook nog eens een passend glaasje wijn laten serveren. Wij vonden het in ieder geval een zeldzame culinaire topervaring die chef-kok Kurt Roovers ons voorzette. Acht Twaalf restaurants kregen van ons een acht. Er was veel variatie in niveau en prijs, maar ze deden het op hun eigen manier allemaal prima. Opvallend is dat het een bonte lappendeken aan buitenlandse restaurants was, die het zo goed deed. IIKEA in Breda bijvoorbeeld. Daar kun je voor slechts tien euro heerlijke zalm en Zweedse balletjes eten. Geen wonder dat het zo druk is in een van de grootste restaurants van de regio met 700.000 maaltijden per jaar. We hebben ook heerlijk Italiaans gegeten in La Cucina Italiana aan de Ginnekenweg in Breda. En het nieuwe Indisch/Thaise restaurant Tjendana aan de Markt in Oosterhout zet een prachtige rijsttafel neer en je kunt er ook fantastisch Thais eten. Ook Murphy’s Steakhouse aan de Tilburgseweg in Oosterhout lijkt bij binnenkomst een Aziatisch restaurant, omdat de eigenaars oorspronkelijk uit India komen. Maar ze grillen het beste Argentijnse rundvlees van West-Brabant. Het grappige is dat ze het zelf niet mogen eten, vanwege hun hindoeistische achtergrond. En wie wat wil doen aan zijn eigen integratie met de buitenlandse medemens kan goed terecht bij het Turkse restaurant L’Anatra aan de Haagdijk in Breda. Terug naar Nederland. Het Pannekoeckershuys aan het Ruiterspoor in Den Hout is een sprookje van een restaurant. De kinderen zijn er niet weg te slaan en ze hebben er 250 verschillende pannenkoeken, dus er zit er ook voor een volwassene altijd wel eentje bij. Een andere bijzondere ervaring deden we op in Waspik. Daar kookt Wim Montens van De Hoeck op klassiek Franse wijze, maar alleen in het weekend. We kregen er het idee dat we op in een verlaten familiehotelletje op het Franse platteland terechtgekomen waren. We vonden ook twee eetcafés waar voor een hele redelijke prijs goed gekookt wordt: d’n Bal in Oosterhout en Jansen & Jansen in Dongen. Informeel en toch smullen. En nooit verlaten. Het trendy restaurant Brooklyn in Breda heeft, net als Le Bouc, zijn eigen formule. In Brooklyn kan het publiek vrijuit kiezen uit vier soepen, achttien koude gerechten, zestien warme en vier zoete. Het is een lounge-achtige horecagelegenheid met muziek en een cocktailbar. Een aanrader voor dertigers en veertigers die zich jong voelen. Een heel ander formule draait La Iguana. Dat noemt zich een restaurant en reiscafé. En je kunt er gerechten uit allerlei tropische landen eten en in oktober vorig jaar vonden wij het er erg lekker. Zeven Veertien keer deelden we het afgelopen seizoen een zeven uit. Dat is een ruime voldoende. Maar wat er in deze etablissementen ook in de pan heeft gezeten, de vlam is er bij ons niet helemaal ingeslagen. Buitenlust aan de Terheijdenseweg in Breda kreeg een zeven voor z’n ideeënkaart vol culinaire uitersten. Van Brabants tot Japans. Een restaurant voor een uiterst breed publiek met andere woorden. Ook in het winkelcentrum van Etten-Leur waren we tevreden met Fish ‘n Food; een viswinkel met achterin een eetzaaltje. In Etten-Leur vind je de eetgelegenheden sowieso op de vreemdste plekken. Zo ontdekten we plotseling een hele redelijke in het bowling- en racketcentrum: brasserie Sportief. Piraterij Hook aan de Visserstraat in Breda heeft z’n 7 vooral te danken aan z’n originele scheepsinterieur en scheepsbeschuitachtige aangelegenheden. Brasserie Oncle Jean had hoger kunnen scoren als de bediening wat vlotter was geweest en als er wat minder fruit in elke gang was verwerkt. Ook in Zeezicht in de Bredase Ridderstraat is de verhouding tussen prijs en kwaliteit prima in orde, ondanks dat op maandagavond de chef-kok niet in de keuken stond. We maken dat vaker mee. Op maandag- en dinsdagavond moeten we het meestal doen met de sous-chef. Dat overkwam ons bijvoorbeeld ook bij ’t Perronneke in Zevenbergen en desondanks hebben we lekker en veel zitten eten, daar aan het spoor. Bij Hotel Brabant in Breda konden we zelfs nauwelijks een autoriteit vinden die ons na de maaltijd even te woord kon staan. Het bedrijf draaide daar even op stagiaires. Dat blijkt niet altijd een nadeel, want met de maaltijd was weinig mis. Veel kregen we in eetcafé De Baan in Oosteind, waar het devies blijkbaar luidt: ‘veel voor weinig geld’. Waarmee we zeker niet willen zeggen dat alles slecht is wat je daar op je bord krijgt. We bezochten ook twee restaurants die blijkbaar in dezelfde spagaat zitten. Het zijn de oude dorpsrestaurants die vroeger uitblonken in wiener schnitzels, maar meer ambitie kregen en met hun tijd mee wilden gaan. Om hun oude cliëntèle niet te veel te laten schrikken, moesten ze water bij de wijn doen en dat is zelden echt lekker. De Franse haute cuisine redden ze dus ook niet helemaal. We hebben het dan over bistro De Dikke Deur in Fijnaart en restaurant ’t Boerke in Rijen. Tenslotte waren er zevens voor het exotische La Cantina in Oosterhout, waar de knoflook onvermijdelijk is en voor Chrystal Palace, de Chinees van Waspik langs de Maasroute. En voor het Bergs Bakhuys in Geertruidenberg, maar dat heeft deze zaak meer aan het interieur dan aan de kwaliteit van de maaltijd te danken. Zes Als we een zes geven, betekent dat meestal dat we de prijzen langzamerhand wat te hoog gaan vinden voor het gebodene. Dat overkwam ons bij d’n Ouwe Struys aan de Roskam in Breda. Heel aardig zitten eten, maar te duur, vonden we. Onder hetzelfde hoofdstuk valt wat ons betreft De Colonie, een ketenrestaurant aan de Bredase Grote Markt. In restaurant Princeville aan de Liesboslaan, ook in Breda, hebben we wat zitten worstelen met een eend. De VanderValk-loot dankt zijn 6 aan de correcte afhandeling van een aantal klachten. Want dat maak je ook niet overal mee, dat klachten worden opgelost. In het bedrijf In the Mood aan de Grote Markt in Breda werden we getrakteerd op een wel erg amicale houding van de eigenaar en een verkeerde rekening. En dat was jammer van dat prima eten. Verder waren er zessen voor het laagdrempelige Dobelix aan de Ginnekenweg in Breda en voor de Griek Orestis in Etten-Leur, waar ze het lamsvlees niet echt weggaven. Onvoldoende Wij van de krant en van de Rooi Pannen zijn lieve mensen. We geven echt niet zomaar een onvoldoende. Je moet echt laten zien dat de horeca een verkeerd vak voor je is, voordat wij daar vervelend over gaan doen. We houden er namelijk altijd een beetje rekening mee dat we een avond hebben getroffen waarop alles mis gaat. Er ging van alles mis in Dikke Bertha in Zevenbergen. Eigenlijk klopte er helemaal niks van het eten daar. En we hebben begrepen dat Dikke Bertha het inmiddels ook heeft opgegeven. In brasserie d’n Toogh in Klundert willen we het nog wel eens gaan proberen. Kijken of dat geworstel met krokodillenvlees en schildpaddensoep nu eindelijk afgelopen is en er gewoon een goede, professionele maaltijd op tafel gezet kan worden. En of de eigenaar zijn belofte waarmaakt dat hij goed naar onze gratis deskundige adviezen luistert. Want zo mag iedereen het ook zien: BN/DeStem en De Rooi Pannen geven in Over de Tong gratis deskundig advies aan de eetgelegenheden in de Baronie. Graag gedaan. En tot ziens.